De medogenloze Franse jachtpartijen
Een overzicht van de vaak gruwelijke Franse jacht methoden om met de feestdagen een bijzondere maaltijd op tafel te brengen.
Meute jachthonden
Een impressie van de jacht, noodzaak of sport....
Het jagen op wild is al zo oud als de mensheid zelf maar staat in onze moderne tijd steeds meer onder druk. Was de jacht in de vroegere tijden, zoals bijvoorbeeld in de middeleeuwen, nog veelal een noodzaak om te overleven, thans is de jacht steeds meer vervallen tot een vermaak voor de zeer welgestelden en voor stropers geworden. Als ik thans met mijn honden over de heide rond ons Brabants dorpje loop worden we in november steeds opgeschrikt door het knallen van geweervuur van de, al dan niet officiële jagers, die het weinige, nog levende wild dat zich hier nog onder druk van het intensieve recreatieve gebruik van de heide bevind, wordt afgeschoten.
St.Hubertus de beschermheilige van de jacht
Natuurlijk is het goed dat in uitzonderlijke gevallen, als een bepaalde wild soort qua populatie te groot wordt voor het gebied waarin het moet leven en er aanzienlijke schade aan landbouwgewassen gaat optreden, jacht voor bepaalde tijd, onder toezicht wordt toegestaan. In Nederland is de jacht nog wel te overzien in tegenstelling tot bijvoorbeeld Frankrijk waar in het jachtseizoen de meest bizarre gebeurtenissen plaats vinden.
Fazanten Haan
De Nederlandse jacht in tegenstelling tot de Franse jacht.
De Nederlandse jacht kenmerkt zich vooral door het jagen van slechts enkele personen tegelijk die vaak lopend een terrein afzoeken en een hond gebruiken om het afgeschoten kleine lopende of vliegende wild op te halen en bij de jagers te brengen. Deze traditionele vorm van jagen op de kleine terreinen is in Nederland populair omdat hier weinig grote jacht gebieden beschikbaar zijn. De Nederlandse jachtwet bepaald dat een jachtgebied in Nederland minimaal 40 hectare aaneengesloten land moet beslaan. In Frankrijk zijn de jacht gebieden veel groter en soms wel meer dan 600 hectare aaneengesloten terrein.
In tegenstelling tot Nederland waar de drijfjacht verboden is, wordt deze vorm van jagen in Frankrijk nog veelvuldig toegepast. Drijfjachten zijn hier in het jacht seizoen aan de orde van de dag waarbij gebruik wordt gemaakt van zeer veel drijvers en aanzienlijke aantallen, speciaal voor deze vorm van jagen afgerichte honden. Vooral de Griffon en de Franse jachthond Bleu de Cascogne worden voor deze vorm van jagen gebruikt.
Parelhoender
De drijfjacht.
De drijfjacht is een gewetenloze wijze van jagen waarbij de kans tot ontsnappen voor het wild miniem is. Jagers die willen overtuigen in hun vaak na de jacht te vieren "jachtborrels" kunnen op ons meestal geen overtuigende argumenten in stelling brengen die tot de overtuiging leiden dat deze gedane jacht noodzakelijk was. Het wild wordt bij deze drijfjachten meedogenloos opgejaagd tot aan de rand van het terrein waar zich een batterij jagers heeft opgesteld om het in paniek hollende of vliegende wild af te schieten.
Nog veel erger is de vorm van drijfjacht waarbij gefokte dieren, zoals Reeën en Edelherten op een terrein worden bijeen gedreven om ze voor de jagers onder schot te brengen die, gezeten op drie meter hoge comfortabele jachtstoelen op palen de vrijwel tamme beesten kunnen neerschieten. Deze laatste vorm van jagen roept bij uw schrijver in het jachtseizoen altijd een grote mate van walging op die mij er dan ook de laatste jaren van heeft weerhouden om tijdens het gebruikelijke kerstdiner wild te gaan eten.
O, ze zijn zo trots na de geslaagde jachtpartij, onze Franse mede burgers en de vrieskisten zijn weer voor de winter goed met Reebout, Fazant of Wild Zwijn gevuld. De Fransen kunnen dagenlang praten over hoe goed ze zijn tijdens hun jacht spektakel en hoe goed ze hebben kunnen schieten, maar als je ze uitnodigt voor een wedstrijd kleiduiven schieten, weten ze van de 100 schoten er nauwelijks 50 raak te schieten. Het gaat deze soort van jagers, ( en dat zijn er in de zuidelijke landen heel veel) totaal niet om het jagen zelf, maar alleen om het doden van het wild.
Wild konijn
Gelukkig is in Frankrijk bij de jongere generatie die mentaliteit ten aanzien van de jacht aan het veranderen. Veel jongeren zien nu gelukkig ook de noodzaak van natuurbehoud in, hetgeen in veel Franse gezinnen thans nog al eens tot verhitte discussies leidt. Een groot probleem voor het veranderen van de Franse jacht mentaliteit is gelegen in een artikel van de Franse grondwet die is vastgesteld na de grote revolutie in de achttiende eeuw. Dit artikel stelt dat het voor elke Franse burger mogelijk is om de jacht te bedrijven die tot voor de revolutie alleen aan de adel was voorbehouden. Iedere Fransman kan dus gewoon een jachtterrein claimen bij elke gemeente in Frankrijk, mits de jacht al dan niet is vergeven aan derden.
Het tegenhouden van jacht op je eigen grond is een heel moeilijke zaak en dient met steun van bekende politici en omkleed met sterke argumenten middels een schrijven aan de centrale regering in Parijs te geschieden. Soms lukt het om jagers van je eigen grond te houden, maar meestal loopt dit al bij de burgemeester van je eigen dorp of stad vast, en moet je er niet van op kijken dat een of meerdere onbekenden zich met een ,,permission de chasse,, van de ,,maire,, in de hand, de toegang tot je eigen grond eisen om de daar aanwezige, door jouw beschermde, fazanten, konijnen of hazen af te schieten.
Kwartel
De situatie na de jacht in de velden en bossen.
Na afloop van een jachtpartij als de drank al rijkelijk is gevloeid, komen sommige jagers er achter dat de door hen ingezette honden niet allemaal zijn terug gekomen. Na soms lang zoeken vertrekken de jagers, waarvan velen vaak uit Parijs en omgeving komen, gewoon naar huis met achterlating van hun vermiste hond. Na soms vele dagen later zie je deze arme dieren, vaak volledig uitgehongerd en kapot van de ,,stress,, langs de dan al zeer stille wegen en paden sjokken, op zoek naar warmte en eten.
Het zijn vaak moeilijk te benaderen dieren die de winter meestal niet zullen overleven. De natuur is hard voor deze honden, maar hun eigenaars zijn vaak nog veel harder door ze na een uurtje of drie zoeken gewoon als vermist achter te laten en naar hun huis in Parijs terug te gaan. Veel van deze honden vallen later onder het schot van een jachtopziener of van een boer die zijn kippen beschermd.
Reebok
Het is vaak niet te geloven dat ondanks de veelvuldige jachtpartijen er toch nog wild in de Franse bossen overblijft. In sommige gevallen zelfs redelijk veel, vooral in die bos en natuurgebieden die onder staats toezicht zijn gesteld. Natuurlijk wordt er ook wel op de Nederlandse wijze gejaagd, vooral op de kleinere terreinen, maar de drijfjacht is bij de Fransen toch het meest populair. Ook de lange jacht met windhonden en de oeroude vossenjacht met een grote meute op het reukspoor jagende honden wordt in Frankrijk nog bedreven terwijl deze vorm van jagen in vrijwel alle Europese landen verboden is.
Hinde met jong
Schadelijk wild.
Net als in Nederland wordt er in Frankrijk soms aanzienlijke schade aan gewassen toegebracht door Wilde Zwijnen. Het Wilde Zwijn is dan ook het meest bejaagde hoefdier van Frankrijk. Ondanks de intensieve jacht op dit dier leven er nog steeds grote populaties, vooral in de grote wouden van de Alpen, Auvergne, de Jura, Vogezen en de uitgestrekte noordelijke bossen. Vooral tijdens de voorjaars maanden hebben boeren last van uitgraven van zaailingen door wilde zwijnen op ingezaaide terreinen die gelegen zijn aan randen van eikenbossen. Sinds enige jaren heeft de natuur in een aantal Franse departementen zelf voor uitdunning van de populaties Reeën en Wilde Zwijnen gezorgd door de groei van het aantal grote katten, zoals de Lynx en de verdere natuurlijke verspreiding van de Wolf in Frankrijk.
Wild Zwijn
Het is thans aan de lezer van dit artikel om bij het eten van een stuk jacht gebraad nog eens na te denken over hoe dat stuk vlees dat men dan eet uiteindelijk op tafel is gekomen.
© alleen-16
2011
Reacties